adli-ad

برنده های جایزه نوبل شیمی

مستر نخبه
1399/09/20
نظرات : ۰
بازدیدها : 617

تولد و تحصیل

سوانته آرنیوس (Svante Arrhenius) ‏متولد ۱۹ فوریه ۱۸۵۹ فیزیک‌دان و شیمی‌دان اهل سوئد بود که برندهٔ اولین جایزهٔ نوبل شیمی در سال ۱۹۰۳ شد. وی در سال ۱۹۰۵ مدیر مؤسسه نوبل شد. آرنیوس همچنین اولین کسی بود که با استفاده از اصول اساسی شیمی‌فیزیک، اندازه افزایش کربن.دی‌اکسید اتمسفر مربوط به افزایش دمای سطح زمین را تخمین زد.

فعالیت‌های علمی

سوانته آرنیوس معتقد بود که اسیدها و بازها هنگام حل شدن در آب، به‌طور جزئی یا کامل تفکیک می‌شوند و ذره‌های بارداری به نام یون، پدید می‌آورند.

این ایدهٔ آرنیوس، در زمان خود، یک ایدهٔ شگفت انگیز بود. اغلب شیمیدان‌ها در آن زمان بر این باور بودند که مولکولها نمی‌توانند به یون‌های مثبت و منفی، شکسته شوند. به همین دلیل، با مدیریت آرنیوس، مخالفت کردند. اما شیمیدان‌های جوان در پژوهش‌های خود، به نتایجی دست یافتند که با نظریه آرنیوس، همخوانی داشت.

این شیمیدان سوئدی، طی پژوهش‌هایی که در دههٔ ۱۸۹۰ روی رسانایی الکتریکی و برقکافت ترکیب‌های محلول در آب انجام ‌داد. به نظریه‌ای برای اسیدها و بازها نیز دست یافت.

سوانته آرنیوس اسید را اینگونه تعریف کرد که مواد با خاصیت اسیدی در آب حل شده و یون هیدروژن یا پروتون پدید می‌آورند. گاز هیدروژن کلرید چنین ماده‌ای است که زمان حل شدن در آب، یون‌های هیدروژن و کلرید آزاد می‌کند. محلول آبی حاصل، هیدروکلریک اسید نامیده می‌شود.

مطابق نظریهٔ آرنیوس، باز، ماده‌ای است که از حل شدن آن در آب، یون هیدروکسید به وجود می‌آید. برای مثال، می‌توان از سدیم هیدروکسید به عنوان یک باز نام برد. زیرا بر اثر حل شدن آن در آب، یون‌های سازندهٔ آن از هم جدا شده و یون‌های هیدروکسید را آزاد می‌کند.

علت شهرت آرنیوس در جهان شیمی

نام این دانشمند به خاطر پژوهش‌هایی از قبیل

معادله آرنیوس

نظریهٔ آرنیوس

دهانه‌های ماه آرنیوس

دهانه‌های مریخ آرنیوس

آزمایشگاه آرنیوس

در دانشگاه استکهلم به خاطر سپرده شده‌اند.

منبع: ویکی پدیا

اشتراك گذاری نوشته